Tatak ng Yakuza

      Si Jerry ay nagtratrabaho sa isang club bilang isang waiter. Nagkaroon ng isang kaguluhan, tumulong siya at tinalo ang mga pasimuno ng gulo. Nagpahatid si Mr. Okada sa kanyang bahay kay Jerry at sinabihan si Jerry na darating ang panahon na makakabawi rin sya sa pagtulong sa kanya nito.

      Kinabukasan, pumasok si Jerry sa trabaho pero ipanaalam ni Mr. Oka na tanggal na siya sa trabaho. Nang pauwi na siya ay inabangan siya ng mga nakasagupa niya dati sa club at pinagtulungan siyang bugbugin. 

      Binigyan ni Mr. Okada si Jerry ng trabaho sa Japan, sinagot na ni Mr. Okada ang lahat ng gastos ni Jerry papuntang Japan.

      Pagkarating ni Jerry sa Japan agad niyang hinanap si Mr. Ono. Dahil sa sulat ni Mr. Okada kay Mr. Ono nagkaroon agad ng trabaho si Jerry bilang isang waiter sa club ni Mr. Ono. Nakituloy siya kay William, kababayan niya na nagtratrabaho rin sa club. Nakilala rin niya si Linda isang dancer. Sina Jerry at Linda ay nag-iibigan kaso lng hindi ito pinahintulutan ni Mr. Ono. Nahuli sila ni Mr. Ono na magkasama at pinagbantaan na sila ay papatayin oras na makitang magkasama ulit sila. Gumawa ng paraan ang dalawa, hinanap nila ang kanilang mga pasaporte at bumalik ng Maynila.

       Kahit nakabalik na sila, ay may mga yakuza pa rin sa Maynila at gusto silang patayin. Pinagtangkaan silang patayin ngunit si Emma, kapatid ni Jerry ang napatay.

       Pumunta si Jerry kay Mr. Okada upang humingi ng tulong . Binigyan ng payo ni Mr. Okada si Jerry upang hindi ito mamatay. Nangako ng tulong si Mr. Okada sa kondisyong pagkatapos niyang tumulong ay kalilimutan na siya nito. Sinalakay si Jerry habang papauwi ngunit nabigo ang pagsalakay na ito. Sinalakay rin si Linda, kinuha si Linda upang gawing hostage at mapapunta si Jerry sa kanila. Ibinigay ni Simon, kamag-anak ni Jerry ang papel kung saan matatagpuan si Linda kay Jerry nangdumating na ito. Sinabi ni Jerry na ibigay ni Simon ang papel sa kapitan ng pulis upang malaman ang kanyang lokasyon. Nagawa nilang mailigtas si Linda at nalaman ni Jerry na si Mr. Okada pala ang  pinuno ng yakuza. 

                

                                                                                                                    Ibinuod ni :

                                                                                                             Jemar P. Heramiz

Impeng Negro

        Tuwing umaga mananaog si Impen upang umigib. Pinangaralan siya ng kanyang ina na huwag nang pansinin ni Ogor, talaga raw na gayon ang kanyang ugali: basagulero. Lagi niyang isinasaisip ang biling ito ngunit sadya yatang hindi siya nakapagtitimpi kapag narinig niya ang masasakit na panunukso sa kanya sa gripo, lalung-lalo na ang mula kay Ogor . Si Ogor kasi ang ang malimit magsimula ng panunukso.
        Nakakaanim na karga na si Impen ngunit may isa pang nagpapaigib sa kanya. Tuwing tag-araw kasi ay malaki-laki ang kinikita ng mga agwador. Mahina kasi ang tulo ng tubig sa kanilang pook at bihira ang may poso.        Mahaba-haba na ang pila ng balde sa gripo ng dumating siya. Hindi kalayuan sa gripo ay may isang tindahan, dito nakasilong ang iba pang agwador. Sa mga iyon ay kay Ogor agad siya napatingin. Pinilit niyang supilin ang hangaring makasilong dahil naroon sa tindahan si Ogor. Naupo na lamang siya sa kanyang balde.
        Nagtitiis siya sa init ng siya ay tuksuin. Si Ogor iyon, hindi na niya kailangan lumingon upang malaman iyon. Si Ogor na ang sasahod, napakatagal para sa kanya ang pagkapuno ng mga balde ni Ogor. Napabugtong-hininga siya nang makitang kinakawitan na ni Ogor ang mga balde . Nakadama siya ng galak habang pinagmamasdan ang pagkapuno ng susundang balde.
        Nakaalis na ang hihintay niyang mapunong balde, isasahod na niya ang kanya nang may pumatong sa kanyang balikat. Si Ogor iyon, malapit lng pala ang kanyang pinaghatidan ng tubig. Iginitgit ni Ogor ang kanyang balde, bahagyang nagtalo ang dalawa.
        Bantulot na kinuha ni Impen ang kanyang balde at nagpasyang uuwi na lang siya at mamaya na lang ulit mag-iigib. Humakbang siya upang kunin ang pingga ngunit pinatid siya ni Ogor. Tumama ang kanan niyang pisngi sa labi ng nabitiwang balde at napasigaw siya ng malakas. Napaluhod siya sa madulas na semento. Habang nakaluhod, dalawang kamay niyang tinutop ang pisngi, nanginginig ang kanyang mga daliri. Dahan-dahan niyang inangat ang mga ito, may dugo! Nanghilakbot siya at naisigaw ang pangalan ni Ogor.
         Hindi minabuti ni Ogor ang kanyang pagsigaw. Sinipa ni Ogor si Impen, gumulong sya at nabuwal ang lahat ng baldeng nakapila. Gumanti si Impen at nagkaroon ng matagal na pagsasalitan ng suntok.
         Sa pagtatapos ng labanan, sumuko si Ogor. Isa-isang tinignan ni Impen ang mga nakapaligid sa kanya, walang pagtutol sa mga mata ng mga ito. Lumuha siya ngunit galak ang kanyang nadama.
         Sa matinding sikat ng araw, tila siya ang mandirigmang sugatan ngunit matatag na nakatindig sa pinagwagihang larangan.
         
                                                                                                                               Ibinuod ni:
                                                                                                                        Jemar P. Heramiz

Impeng Negro

        Tuwing umaga mananaog si Impen upang umigib. Pinangaralan siya ng kanyang ina na huwag nang pansinin ni Ogor, talaga raw na gayon ang kanyang ugali: basagulero. Lagi niyang isinasaisip ang biling ito ngunit sadya yatang hindi siya nakapagtitimpi kapag narinig niya ang masasakit na panunukso sa kanya sa gripo, lalung-lalo na ang mula kay Ogor . Si Ogor kasi ang ang malimit magsimula ng panunukso.
        Nakakaanim na karga na si Impen ngunit may isa pang nagpapaigib sa kanya. Tuwing tag-araw kasi ay malaki-laki ang kinikita ng mga agwador. Mahina kasi ang tulo ng tubig sa kanilang pook at bihira ang may poso.        Mahaba-haba na ang pila ng balde sa gripo ng dumating siya. Hindi kalayuan sa gripo ay may isang tindahan, dito nakasilong ang iba pang agwador. Sa mga iyon ay kay Ogor agad siya napatingin. Pinilit niyang supilin ang hangaring makasilong dahil naroon sa tindahan si Ogor. Naupo na lamang siya sa kanyang balde.
        Nagtitiis siya sa init ng siya ay tuksuin. Si Ogor iyon, hindi na niya kailangan lumingon upang malaman iyon. Si Ogor na ang sasahod, napakatagal para sa kanya ang pagkapuno ng mga balde ni Ogor. Napabugtong-hininga siya nang makitang kinakawitan na ni Ogor ang mga balde . Nakadama siya ng galak habang pinagmamasdan ang pagkapuno ng susundang balde.
        Nakaalis na ang hihintay niyang mapunong balde, isasahod na niya ang kanya nang may pumatong sa kanyang balikat. Si Ogor iyon, malapit lng pala ang kanyang pinaghatidan ng tubig. Iginitgit ni Ogor ang kanyang balde, bahagyang nagtalo ang dalawa.
        Bantulot na kinuha ni Impen ang kanyang balde at nagpasyang uuwi na lang siya at mamaya na lang ulit mag-iigib. Humakbang siya upang kunin ang pingga ngunit pinatid siya ni Ogor. Tumama ang kanan niyang pisngi sa labi ng nabitiwang balde at napasigaw siya ng malakas. Napaluhod siya sa madulas na semento. Habang nakaluhod, dalawang kamay niyang tinutop ang pisngi, nanginginig ang kanyang mga daliri. Dahan-dahan niyang inangat ang mga ito, may dugo! Nanghilakbot siya at naisigaw ang pangalan ni Ogor.
         Hindi minabuti ni Ogor ang kanyang pagsigaw. Sinipa ni Ogor si Impen, gumulong sya at nabuwal ang lahat ng baldeng nakapila. Gumanti si Impen at nagkaroon ng matagal na pagsasalitan ng suntok.
         Sa pagtatapos ng labanan, sumuko si Ogor. Isa-isang tinignan ni Impen ang mga nakapaligid sa kanya, walang pagtutol sa mga mata ng mga ito. Lumuha siya ngunit galak ang kanyang nadama.
         Sa matinding sikat ng araw, tila siya ang mandirigmang sugatan ngunit matatag na nakatindig sa pinagwagihang larangan.
         
                                                                                                                                             Ibinuod ni:
                                                                                                                                        Jemar P. Heramiz

Impeng Negro

        Tuwing umaga mananaog si Impen upang umigib. Pinangaralan siya ng kanyang ina na huwag nang pansinin ni Ogor, talaga raw na gayon ang kanyang ugali: basagulero. Lagi niyang isinasaisip ang biling ito ngunit sadya yatang hindi siya nakapagtitimpi kapag narinig niya ang masasakit na panunukso sa kanya sa gripo, lalung-lalo na ang mula kay Ogor . Si Ogor kasi ang ang malimit magsimula ng panunukso.
        Nakakaanim na karga na si Impen ngunit may isa pang nagpapaigib sa kanya. Tuwing tag-araw kasi ay malaki-laki ang kinikita ng mga agwador. Mahina kasi ang tulo ng tubig sa kanilang pook at bihira ang may poso.        Mahaba-haba na ang pila ng balde sa gripo ng dumating siya. Hindi kalayuan sa gripo ay may isang tindahan, dito nakasilong ang iba pang agwador. Sa mga iyon ay kay Ogor agad siya napatingin. Pinilit niyang supilin ang hangaring makasilong dahil naroon sa tindahan si Ogor. Naupo na lamang siya sa kanyang balde.
        Nagtitiis siya sa init ng siya ay tuksuin. Si Ogor iyon, hindi na niya kailangan lumingon upang malaman iyon. Si Ogor na ang sasahod, napakatagal para sa kanya ang pagkapuno ng mga balde ni Ogor. Napabugtong-hininga siya nang makitang kinakawitan na ni Ogor ang mga balde . Nakadama siya ng galak habang pinagmamasdan ang pagkapuno ng susundang balde.
        Nakaalis na ang hihintay niyang mapunong balde, isasahod na niya ang kanya nang may pumatong sa kanyang balikat. Si Ogor iyon, malapit lng pala ang kanyang pinaghatidan ng tubig. Iginitgit ni Ogor ang kanyang balde, bahagyang nagtalo ang dalawa.
        Bantulot na kinuha ni Impen ang kanyang balde at nagpasyang uuwi na lang siya at mamaya na lang ulit mag-iigib. Humakbang siya upang kunin ang pingga ngunit pinatid siya ni Ogor. Tumama ang kanan niyang pisngi sa labi ng nabitiwang balde at napasigaw siya ng malakas. Napaluhod siya sa madulas na semento. Habang nakaluhod, dalawang kamay niyang tinutop ang pisngi, nanginginig ang kanyang mga daliri. Dahan-dahan niyang inangat ang mga ito, may dugo! Nanghilakbot siya at naisigaw ang pangalan ni Ogor.
         Hindi minabuti ni Ogor ang kanyang pagsigaw. Sinipa ni Ogor si Impen, gumulong sya at nabuwal ang lahat ng baldeng nakapila. Gumanti si Impen at nagkaroon ng matagal na pagsasalitan ng suntok.
         Sa pagtatapos ng labanan, sumuko si Ogor. Isa-isang tinignan ni Impen ang mga nakapaligid sa kanya, walang pagtutol sa mga mata ng mga ito. Lumuha siya ngunit galak ang kanyang nadama.
         Sa matinding sikat ng araw, tila siya ang mandirigmang sugatan ngunit matatag na nakatindig sa pinagwagihang larangan.
         
                                                                                                                                             Ibinuod ni,
                                                                                                                                        Jemar P. Heramiz

Impeng Negro

     Isang umaga,paggising ni Impen ay narinig nanaman niya ang mga pangaral ng kanyang ina.Pangaral na dapat niyang tandaan kapag pupunta siya ng gripo.Paalis na siya nang muling marinig ang pangaral ng ina.
     Natatanaw na niya ngayon ang gripo at ang mga grupo na agwador na nagtatawanan,nagkukulitan at naghaharutan.Pumunta na siya sa hulihan ng pila at habang nag-aabang siya ay narinig niya nanaman ang mga panunukso sa kanya sa pangunguna ni Ogor.Tanggap na niya lahat iyon,ngunit ang hindi niya matanggap ay ang mga sinasabi nito sa kanyang ina.
     Laking pasasalamat niya ng makitang malapit nang mapuno ang huling timba ni Ogor dahil sa wakas ay makakasalok na rin siya.Nang siya na ang sasahod,laking gulat niya nang pigilan siya ni Ogor sapagkat gusto nitong siya muna ang mauna.Dahil sa pagmamatigas ni Impen,sinuntok siya ni Ogor hanggang sa siya'y matumba.At dahil sa sobrang galit ni Impen siya'y lumaban na.Ayaw niyang tumigil sa kakasuntok hanggang sa si Ogor na mismo ang sumuko at nagmamakaawan para tigilan na siya.Dahil doon nakaramdam si Impen ng kasiyahan sapagkat para siyang isang mandirigma na napagtagumpayan ang isang larangan.

                                                                                                      Ibinuod ni :                                                                                            

   Angeline K. Moralde